D-Support - Logo

Maak meer mogelijk

Hoe normaler het dagelijks leven , hoe gezonder dat is voor kinderen met diabetes en hun ouders. Dank voor uw gift.

Doe mee met de enquete

Wat is de impact op jullie gezin als ouders/voogd met een kind met diabetes. Vul de enquete in hier

D-Support - Opstaan & ontbijten

Goeiemorgen wereld! Ik ben wakker! Opstaan. Ik ga ontbijten. 

Voor mij als kind is diabetes ingrijpend. Elke ochtend controleren we mijn bloedglucosespiegel. Dat is de eerste keer van deze dag. Voor de diabetes hebben we geleerd hoe de bloedglucose, de koolhydraten en insuline uitgerekend moeten worden. Dat is nodig om naar school te kunnen, te spelen, te sporten en naar huis te kunnen komen. Dit moet ik elke dag controleren. Ik denk bij eten dus niet alleen aan hoe lekker het is maar ook aan de koolhydraten die erin zitten en wat dat betekent voor mijn diabetes. En voor de insuline die mijn lichaam nodig heeft. Toch doet de diabetes weleens iets anders dan ik verwachtte en dat is een vervelende verrassing. Dat is lastig met diabetes: soms móet ik eten als ik geen zin heb, en soms móet ik wachten met eten. Of een pauze nemen. Ook moet ik opletten dat ik niet spontaan te veel eet. Ontbijt is belangrijk en sla ik niet over. Doei! Ik ga naar school. 
D-Support - Ik ben op school

Hoi! Ik ben op school. Dat gaat goed hoor. Ik doe aan alles mee!

Nee, ik ben niet anders dan mijn klasgenootjes. Ik wil ook dat ze gewoon normaal tegen me doen. Want diabetes is niet eng. Mijn ouders hebben de juf en meester uitgelegd wat diabetes is.  Dat doen ze ieder jaar in de nieuwe klas, en tussendoor als de leerkracht wisselt, of de BSO. En waar ze aan kunnen merken als ik “laag” of “hoog”zit. Ook heb ik in de klas verteld wat ik precies heb. En dat ik soms moet prikken of mijn pompje moet controleren. Ik heb er zelfs een spreekbeurt over gegeven. Ze vinden het ook niet meer gek als ik in de klas iets eet of moet prikken. Als een vriendje of vriendinnetje jarig is wil ik graag tevoren weten wat er wordt getrakteerd. Dan houd ik er rekening mee. Gelukkig weten de meester en de juf wat ze moeten doen als ik ergens last van heb. Toen ik klein was en nog niet kon praten was het heel ingewikkeld voor iedereen, maar ik leer steeds iets meer zelf. Ik heb weleens een lage waarde na de gym. Voor het schoolkamp  kunnen de begeleiders een extra instructie krijgen over diabetes, zodat ik meekan. Heb er nu al zin in….Doei! Ik ga nu naar voetbal. 
D-Support - Sporten & spelen

Jippie. Ik ben aan het voetballen. Niemand ziet aan mij dat ik diabetes heb. 

Natuurlijk doe ik aan voetballen. Het gekke is dat niemand aan mij kan zien dat ik diabetes heb. Daarom weet iedereen van de voetbalclub dat ik diabetes heb. Want ik moet wel opletten. Omdat ik dan veel beweeg kan het zijn dat ik een hypo krijg. Ik moet daarom soms tussendoor even bijkomen, eten en meten. Als mijn ouders voor elke training moeten uitleggen hoe de diabetes werkt krijg ik aandacht die ik niet wil. Maar ja, soms heb ik het zelf niet eens door dat ik een hypo of hyper heb. Ik ga dan zweten, bleek zien, trillen, wordt wat agressief of boos en kan ook hoofdpijn krijgen. Of ik krijg rode wangen, wordt traag en ga in een keer veel plassen en drinken. Er is veel om aan te denken: extra eten, drinken, prikspullen en insuline in een apart tasje in mijn sporttas. Daarom blijft mijn vader bij bijna alle trainingen en wedstrijden. Voor de zekerheid, zegt-ie. En ik heb gewonnen. Nu ga ik naar huis! 

D-Support - Het avondeten

Hoipiepeloi. Ik ben thuis. We gaan nu eten met z'n allen. 

Ik mag alles eten. Maar ik kan dus niet zomaar direct gaan eten want we maken eerst een sommetje van hoeveel ik mag eten en wat ik kan eten. En ik heb zo’n trek! Ik denk eigenlijk altijd aan koolhydraten …. als ik slim eet, dan kan ik ook meer leuke dingen doen. Dus we wegen het eten of zoeken het gewicht ergens op om de goede hoeveelheid insuline bij de maaltijd te geven. Als dat zo uitkomt kan ik ook genieten van snacks, snoep en Mc Donalds. Dat houd ik wel in de gaten want van teveel energie en suiker in mijn lichaam kan ik dik worden. En dat is juist ook niet goed. Opletten is het toverwoord bij diabetes. Voor dat eeuwige opletten heb ik mijn ouders, gelukkig zijn zij er dag en nacht voor mij. Fijn! 
D-Support - Doei! Ik ga slapen

Ik moet nu tandenpoetsen. Bedtijd! 

Mijn ouders zeggen altijd dat slapen belangrijk is. Volgens mij hebben ze wel gelijk, want ik voel me altijd veel beter als ik goed heb geslapen. Teveel slapen is niet goed, maar te weinig slapen ook weer niet. Lastig voor mij hè? Als ik slecht slaap dan kan het zijn dat mijn lichaam slechter reageert op de insuline. En dan wordt mijn bloedsuiker weer een probleem. Als ik slecht slaap dan heb ik 's morgens meer trek in dingen die juist slecht voor me zijn. Wat ik samen met mijn ouders doe zodat ik goed kan slapen? We kijken naar mijn bloedglucose, en bedenken of er een hypo op de loer kan liggen, omdat ik heb gesport. Ik slaap zoveel mogelijk op vaste tijden. Zo voel ik me goed als ik wakker word, dan heb ik een fijnere dag, hopelijk zonder diabetesverrassingen. Papa roept dat ik moet opschieten. Ik ga slapen. Nou, doei! Tot morgen! 
D-Support - Als het donker is

Ik ben wakker geworden. Ik voelde me niet zo lekker. 

Je ziet hem bijna niet, maar ik heb een insulinepompje. Dat is een computertje dat er voor zorgt dat ik altijd een beetje insuline krijg. Ook 's nachts. Dat gaat via een slangetje dat net onder mijn huid zit. Niet iedereen heeft zo'n pompje hoor. Als je geen pompje hebt heb je injecties met kleine naaldjes. Maar ja, ik heb dus zo'n pompje. In de nacht kan ik ook weleens onrustig worden. Dan controleren mijn ouders 's nachts extra mijn waarden. Ben ik al gewend hoor. Mijn bloedglucosewaarden zijn dan als een kermisattractie, die alle kanten op schommelt. Mijn ouders noemen zo’n nacht een “nachtdienst”. Sommige kinderen met diabetes testen elke nacht, maar ik heb vooral last na het sporten, of na een feest. Of als ik ziek ben. Diabetes is grillig en niet te voorspellen, ook al letten we de hele tijd op. Maar ja. Ik heb nu eenmaal diabetes en ik vind het eigenlijk wel normaal. Het kan wel eens druk zijn voor mijn ouders maar we hebben toch altijd veel plezier. Ik ga weer slapen. Tot morgen!